Bovendien wil de gemeente het op bevel van de Raad van State (RvS) aangepaste bestemmingsplan, niet opnieuw (openbaar) ter visie leggen. Zo bleek tijdens de RIA (Raads Informatie Avond) van 6 februari 2018. Er is een tweede raadsbrief die wederom doorspekt is met geheimzinnigheid. Heeft de zittende militie begrepen dat het in maart 2018 bijltjesdag is? Of schuift ze dit dossier graag door naar de volgende coalitie want al lang bezig met de volgende carrièremove?

Laat me raden, het gaat zoals hier drie jaar geleden al te lezen was over een kroket. Nu is er opnieuw ophef over de Utrechtse keuken terwijl er geen debat is over milieu-zonering op Lage Weide. Ook geen debat over "het jaar (365 dagen)" dat op 29 juni 2017 zonder slag of stoot verliep. De gemeente Utrecht kreeg van de Raad van State een jaar om het bestemmingsplan Lage Weide alsnog van een stempel van goedkeuring te voorzien.

Een landelijk bekende Utrechtse truidrager tekende toen trots op over De Demkapunt in het plaatselijke huis aan huis blaadje. Daar gebeuren zulke mooie dingen. Vervuiling van de industrie die er ooit zat wordt opgeruimd. Er komt een fietspad. Niemand weet waarheen maar het komt er toch maar mooi. Iets om trots op te zijn. Daar heeft hij een punt.

We dachten, kom verzin een ludieke titel om uw aandacht te trekken in deze zwoele tijden.

Zomer 2017. De nacht was een en al loomte. Er klonk nauwelijks geluid. Behalve enkele voorbij razende taxi´s op de straatweg ter hoogte van de voetbalvereniging. Om 00.30 uur lag iedereen ter ruste, voor zover men kan en wil slapen in een zwoele warme nacht. De Pieternella kwam met gemiddelde stampende dieselmotor door de bocht bij de Demkabrug. Zij dacht: Ik zou wel eens willen weten of ik middenin het Adam-Rijnkanaal kan draaien.

Voor wie het nog weet, Gibo maakte ‘gipsblokken voor de bouw’ en zorgde sinds de jaren zestig weleens voor een witte stofwolk boven Lage Weide en soms ook boven Zuilen. In 2010 ging Gipsbouw failliet. Alleen de smoezelig witte silo’s langs het kanaal met de naam Gibo in blauwe letters herinneren nog aan gips. Sinds 2015 merken bewoners activiteit op het terrein. Er wordt kennelijk materiaal opgeslagen en er vinden verbouwingen plaats zonder dat duidelijk is wie daar bezig is. In het voorjaar volgt een ‘melding activiteitenbesluit’ en komt de firma De Trip in beeld. Maar niet voor de buitenwereld. Na de zomer van dat jaar volgt een ‘aanvraag omgevingsvergunning’ voor het bouwen van keerwanden. Terwijl die al gebouwd zijn en de activiteiten (op en overslag in boten) in volle gang zijn. Omwonenden melden overlast. Op het perceel waar Gibo eerder met gips bezig was, zijn wat betreft Milieugroep activiteiten toelaatbaar van maximaal categorie 3.2. Dit in verband met al lang erkende inzichten zoals inwaartse zonering en grotere afstanden tot gevoelige bestemmingen.

50 jaar bestaat de naam Industrieterrein Lage Weide en dat mag gevierd worden met een spetterend feest. In de “De Fabrique” organiseert ILW op vrijdagmiddag 7 oktober 2016 het feest van de “Verbinding”. Door middel van inspirerende sprekers, bedrijfspresentaties, netwerksessies en heerlijk hapjes en drankjes geeft ILW uitgebreid de mogelijkheid om met elkaar te delen wat er op Lage Weide gebeurt.

Ook Milieugroep Zuilen in beroep tegen bestemmingsplan.

Voor de behandeling eind september 2015 van alle beroepen tegen het bestemmingsplan trok de Raad van State twee dagen uit.

Met meer dan 40 cm aan bezwaren zorgden diverse delegaties naar Den Haag voor verstoppingen op de A12. Maar liefst twee dagen trok de Raad van Staten uit om het Utrechtse op orde te stellen. Vernieuwing bestemmingsplan speelt pas 20 jaar. Omdat de zonering wordt verruimd vreest Milieugroep Zuilen meer overlast in de wijk. We stonden dan ook op Numero Uno op de agenda.

Zo lang de Raad van State geen uitspraak heeft gedaan is het bestemmingsplan niet definitief. Verwachte uitspraak medio 2016.

 

Op 18 februari 2016 heeft de Raad van State de “voorlopige voorziening” van Milieugroep Zuilen toegewezen in 201408365/3/R2. Dit betekent dat totdat finaal beslecht is in de bodemzaak, er maximaal categorie 3.2 op perceel Sophialaan 7 is toegestaan.

De fractiespecialisten Bestemmingsplan LageWeide zijn 17 juli 2014 zijn voor het eerst in de gelegenheid invloed te hebben op de inhoud van een langslepend dossier dat al 10 jaar geleden tot een revisie van het vigerende bestemmingsplan (BP) had moeten leiden. Het is niet relevant te vragen waarom het zo lang heeft moeten duren. Het is ook niet relevant terug te kijken naar de inzet of vorderingen van de vorige Utrechtse coalitie(s) op dit punt. 

Feit is dat het ambtelijk proces (waarin ook Milieugroep Zuilen al jaren meeloopt) ertoe heeft geleid dat er nu een stuk ligt dat in één klap de deur openzet tot verdere uitbreiding van de overlast die door bewoners aangrenzend aan Lage Weide wordt ervaren. Dat er steeds grotere groepen bewoners last van Lage Weide hebben, komt simpelweg omdat er steeds meer en ook erg dicht om Lage Weide wordt gebouwd. Niet eens zozeer omdat er zich zo veel bedrijven vestigen. Er is ook leegstand van bedrijfspanden.

Het klinkt op zich haast ongeloofwaardig dat een verhoging van de categorie aan de rand (langs het kanaal) niet tot meer overlast zal leiden. Dat dit toch zo ver heeft kunnen komen, is te meer verassend daar er in 2007 nog door de raad 'een ambitie' is vast gesteld waarin wordt afgeraden de categorie te verhogen omdat dan meer overlast wordt verwacht. Milieugroep Zuilen heeft tegen het voornemen in het BP de categorie te verhogen een zienswijze, ingediend maar die is ambtshalve en te doen gebruikelijk ter zijde geschoven.

Dat de inzet van het ambtelijk apparaat waarschijnlijk een van de overwegingen is geweest van hetzelfde ambtelijk apparaat ligt voor de hand. Maatwerk is arbeidsintensief - en moet je dus (gek genoeg) niet willen. Dit is in lijn met het streven van hoog tot laag en dik tot dun (ik zeg bewust niet van links naar rechts) naar Minder Regels (en dus minder maatwerk) en minder personeelskosten bij de overheid. Het snoeien in ambtenarenaantallen is in volle gang. Dat het ambtelijk apparaat dan met deze oplossing komt, ligt voor de hand en wordt niet eens zozeer gedreven door bedrijven of lobbyclubs, eerder maar eerder door een streven naar 'eenvoud'.

Helaas-pindakaas voor bewoners. Die vol ongeloof hebben moeten toezien dat de firma Bonder met een vergunning voor activiteiten van een te hoge categorie, zich dankzij maatwerk heeft mogen vestigen aan het kanaal richting Maarssen.

Ondanks maatwerk veroorzaakt Bonder met regelmaat overlast. En ondanks metingen komt daar geen oplossing voor. Ze zitten daar nu. Hebben een maatwerkvergunning dus mogen ze die activiteit daar uitvoeren. Kort door de bocht had dat maatwerk nooit tot vestiging mogen leiden. Het maatwerk bleek achteraf niet goed genoeg. Maar als met dit bestemmingsplan eenzelfde soort bedrijf zich zou melden, is er zelfs geen maatwerk nodig en ontbreekt elke principiële grond een aanvraag te weigeren. Wat wordt er dus gedaan met het behaalde resultaat in 15 jaar van omwonenden om overlast aan de randen terug te dringen?

Waar komt het idee überhaupt vandaan dat een aanvraag (of een aanvraag tot maatwerk) per definitie tot vergunningverlening moet leiden? Is het afwijzen van een aanvraag door een ambtenaar synoniem voor 'ondernemertje pesten'? Zelfs als u mijn betoog niet relevant of over de top vindt, wil ik u graag meenemen naar het volgende.

Na gesprekken de afgelopen dagen begrijpt u donders goed dat een amendement plus maatwerk het minimale is wat wij verwachten. Dat sommigen van u liever met een motietje waren gekomen, was te verwachten. Maar dat verandert niets aan het voornemen dit bestemmingsplan met deze inhoud te accorderen. Bijgaand de motietekst die sommigen van u gezien hebben. Het woord 'motie' is vervangen door het woord 'amendement'.

Dit is wat we met een amendement geregeld willen zien. Zo niet, dan dreigt een gang naar de rechter, want in huidige  tekst van het bestemmingsplan is recht op een normale rustige woonwijk onvoldoende geborgd. Een motie achten wij niet het geëigende middel tot een politieke oplossing voor het vraagstuk, omdat een keuze in het plan de komende 10, 20 jaar juridisch vastligt. We passen er inmiddels als bewoners voor achteraf te gaan reclameren, meten, enzovoorts. Aan u het advies dit met de wethouder op te pakken voorafgaand aan de stemming aanstaande donderdag (2014).

Joomla Template - by Joomlage.com